Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dat komt van troanen, dei d'r aal op druppen, zunder dat zai 't vernemt en woar zai den aal overhên striekt.

Jantien zulf zegt, dat ze tegenswoorig zoo bedraigen mit stiesel en dat 't doarvan doan komt. Ainmoal is beur dat oet mond komen bie ongeluk, en och heerenk, nou is 't nait te geleuven hou'n verdrait dat ze doar van had het. „Och mien gommes", zee ze, „is 't nou al zoo wied hên mit mie, dat ik nog proaten duur van luu, dei n aander bedraigen? En wat het den mien aigen jong nait doan ?

Nou bezundig ik mie ook nog zoo slim, zol God mie t wel vergeven kennen, dat ook nog en ook nog zoo veul

meer ? ;

Want ik heb mie vast al zoo voak bezundigt, dat 'k aal vroag of God mie meschain vergeten het, om mien jong. 0, mien jong, mien Steffen, as God hom oproupen har, joa dèn was mie 't ook zwoar west, moar nait zoo as nou.

Den wis ik, dat 't mos, en aan Wel dat ik hom weeromgeven har, want kiek, ons kinder geft God ons moar te lain.

Zai blieven Zien aigendoni en wie mouten ze weergeven as God 't vroagt, moar zoo, as mit Stelfen . Och en zoo proat Jantien deur, aal van veuren oaf aan. n Haile bult steun het ze aan Aanje, en doar is ze zoo dankboar veur. En as ze den wat zegt, den is 't over heur jong, en wat he vrouger joaren wel nait aal veur heur doan het. t Ken niks schelen wat Aanje zegt, overaal komt t bie te pas.

Guster zee Aanje, om heur ais op 'n aander zin te brengen: „Jonge, jonge, Jantien wat heb ie doar n mooi moanrooske in pot, gain ain het zoo n mooie . Glad mis

wuir 't dou weer.

„Joa", zee ze, „Steffen het mie achter aan 't kezien 'n hekje sloagen, boeten deur, dat 't spul mie d r nait oaf waaien kon. En van dèi stonden oaf aan, bin mien bloum kes zoo begunt te wassen, en hou zei t nou ? En tetoal

Sluiten