is toegevoegd aan uw favorieten.

Olle vrunden in Grönnegerland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

roadeloos is ze den weer. Moar Aanje steunt heur zooveul as ze ken.

„Nou zei ik joe ais wat neis vertellen Harmke".

„Nou dat is zeker liail wat moois Aanje, want ie kieken ja wel net zoo bliede".

„Joa man, dat bin 'k ook, net zoo bliede as of 't mie zulf aaiigong".

„Wat is d'r den gebeurd, vast hail wat moois mit joen dochter ?"

„Nee, ik zei joe 't moar zeggen, Jantien komt hier bie ons in 't Gasthoes".

„Och heerenk, is 't al zoo, en doar bin ie nou zoo bliede om ?"

„Ja wis, ie den nait ?"

„Ikke ? nou ja op aander kant eurt. Dat mos d'r ook nog neudig biekomen, dat 'k doar bliede om was".

„Heden, en woarom den nait, dei stumper is 't doch zoo weerd".

.Wel ja, dei stumper is 't doch zoo weerd. Elk proat van dei stumper".

„Nou, is ze dat den nait ?"

„Och wat, proat mie d'r oveihên, en dat allennig omdat ze zoo'n poeliaai maakt over dei loeder van 'n jong, dei ze ongelukkig genog nog moar nait kregen hebben.

As ze te minsen goud zocht hebben".

„Foi, foi Harmke, wat wil ie doch wel, ik begriep joe nait".

„Zeg ie mie eerst ais even, hoü is dat nou zoo in ins veur 'n kander komen, dat Jantien hier in 't Gasthoes komt ?"

„Elk het zoo slim medelieden mit heur en nou hebben dei groote heeren, doar zai zoo laank veur streken het, handen in 'n kander sloagen, en zoo is 't gebeurd".