is toegevoegd aan uw favorieten.

Olle vrunden in Grönnegerland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mien jong, en den was ik nooit in dit hoes komen, in

dit sierleke hoes.

Moar nou ken men weer zain hoü slecht ik bm, ik heb

allennig moar docht om mie zulf.

Doarveur straft God mie nou mit dei onrust van binnen. Want, kiek, wat heb 'k er nou van dat k hier woon, niks as verdrait. en elende. En rust krieg 'k pas, as 'k weer in mien duuster hoeske woon, en oavend op oavend 't lampke aansteek veur mien Steffen. Hier mout ik weer

weg."

„Mien laive sloof, moar doar wonen nou doch aander mensken in joen hoeske, dat. wait ie doch wis wel T

„Doar stoa 'k veur mien öld hoeske. Och heerenk, och

heerenk, wat dut mie dat aan.

'k Bin hier nog nait weer west, ik verlangde d r zoo noar, moar aan aander kaant zag 'k er ook zoo bot tegen aan. Maar nou luit mie 't gain rust langer, bie nacht net zoo. min as bie dag. En ook op kloarlichten dag mos 'k hier hén, want ik mout goud zain hou aalles liekt.

Want kiek van achtern en van veuren en van binnen óveraal mout 't net zoo lieken as vrouger, veur Steffen,

veur mien jong.

Och heden, wat schaande, 'k heb mien bril nait m buuts.

Doar stait ja verachtig wat op 'n pampier veur 't glas,

mit groote letters. Nou 't ken nait helpen, moar wat luu

ook zeggen, ik moüt d'r den moar even stoef bie, den

ken 'k 't vast nog wel lezen : wacht ais, Moe — Moespl,

joa verachtig moesplanten, en den stait d'r nog wat. Hai

woarom hebben ze dat nou juust ook zoo fien schreven.

Bek — bekee, o stil, ik wait 't al, bekeetjes, en dat leste

beduudt te koop.

Gommes doagen, 'k heb 't al kloar kregen, moar wat

wonderliek „mousplanten en bekeetjes te koop". Mien