is toegevoegd aan uw favorieten.

Olle vrunden in Grönnegerland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Trientie Meroakel.

,'n Scheenen kuten Oabend".

„Wat, bin ie doar al weer? Ik ken hier zuuver ook nooit ais meer op 'n oavend veur mien hoeske zitten te braiden, of ie komen d'r aan".

„Ah, nu ick hoabe so oft e Keschaft un musz bei Ihnen vorüber".

„Ja, ik begriep d'r niks van, wat nou weer 'n Keschaft is, hai, 't halve ken 'k van joe nait verstoan".

„Das kümmt wohl, das kümmt wohl, oabersten sollen wir uns nich moal lieber duzen ?"

„Wat bedudt dat nou weer? Dat gekoeter mag de drommel verdraiten".

„Oh, eh, was der Drummei is, is doch nich e junger Bub?"

„Zei dat nait 'n jong beduuden, 'n boeb ?"

„ Joa".

„Nee, dat is 't nait eurt".

„Was is es dann ?"

„Nou, ik zee nou van de drommel, moar ik har ook wel zeggen kennen van de duuv "

„ 0 weh, o weh, nich weiter, wie können S' nu doch den Bösen heruf beschwören, o pfui, o pfui".

„Hai mien gommes, moakt nou vot moar nait zoo'n alaarm doar over. Nou den koeter ie nog wel aans, kieki moar gerust noar joe zulf, veurdat ie van mie wat zeggen".

„Vergessen S' doch niemoals, ick bin so sanft un so fromm, un kann mein Lebtoage nich so'n haszliches Wort üich horen".