is toegevoegd aan uw favorieten.

Olle vrunden in Grönnegerland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Hai, en mout ie nou 'n endje van mie oaf schoeven op bank ? Nou dat is mie geern goud. ik begeer joe nait zoo stoef bie mie, 'k heb ins hoast gain armslag om te braden".

„0 weh, o weh, sonsten können S' so lieb schnacken, só niemoals wieder, kanzen kewisz nich, schloagen S' ein bitte, Ihre scheene Hand d'r uf".

„As ie nou ophollen mit joen kluchten, den is 't goud, moar aans ken ie moar oprukken eurt".

„Nanu, dann soll's alles vergessen sein. Sollen wir uns nu auch duzen ? Das heiszt, Sie soagen zu mir Karl, un ick Trinerl, joa ?"

,0ch joa, doar heb 'k niks op tegen, want den ken ik te minsen veul vrijer oet proaten. Wie waiten van 'n kander ook nog nait veul. Ik wait allennig, dat ie Karl Klumper haiten en hier op tichelwark as ticheljong bin en dat ie aaltied juust bodschappen hebben disse kaant oet en dat ik doch nooit wat verneem van ain of aander. Ain ding wol 'k en dat is, dat ik joe beter verstoan kon, want 't halve mout 'k d'r zuuver bie roaden".

„Das kümmt nachkeroade von selbst, oaber bitte, erzahle du mir e bissel was, zu keern höre ick uf deine liebliche Stimme".

„Ja wat wil ie den waiten?

Dat ik hier allennig in 'n nuver hoeske woon, dat wait ie. En dat ik veur 'n half joar mien Voader verloren heb, dei aans bie mie woonde, of ik den bie hom, dat wait ie ook".

„Immer noch etwas bitte".

„Nou en ie kennen zulf zain, dat ik 'n groot, dik, manlek wicht bin mit 'n ronde tronie en mit aarms zoo rood as aindepooten. Doarom heb ik te minsen aaltied opstruupte mauwen, dat luu dat zain kennen en ik ornaier, dat joe dat ook wel al opvaallen is".