is toegevoegd aan uw favorieten.

Olle vrunden in Grönnegerland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den wel ooit weer zai. Moar ik zei wel oppassen, dat ik nait weer tegen kom zeg, dat 'k hom nait begriepen ken, dat is onneuzel dom van mie west, want as hai wait, dat ik alles verstoan ken, zei he wel oppassen, dat he mie niks op mauw spelt. Nou, moar eerst moar ais aan 't sloapen Trientje, mörn hest het drok en den is 't al gauw weer oavend en den zei he wel weer komen. Want hai is nou al 'n haile zet doagelieks ja steevast bie die komen wicht".

,'n Tag Trineri".

„Dag Karl, bist d'r al weer? Moar 't regent ja, zoó ken wie doch nait boetendeur zitten".

„Nanu, im lieben Hauschen plaudert es sich ooch zu kemüthlich".

„Doe hest loop d'r nou ja vast weer om doan, en den ken 'k die ook doch nait best zoo weerom sturen in zoo n regen. Kom den moar, moar elk aan 'n kaant van toafel eurt".

„Kanz kut, du, da kann ick dir ja oalweil in dein scheenes Kesicht kieken. Erziihle mir nu doch moal, wie büst du zu deinem scheenen Noamen kekommen ? Du, Trineri Meroachel, wie scheen das klingt. Meroachel das heiszt uf Deutsch kroade Wunder, un e Wunder büst du ooch, also is 's kanz recht".

„Nou, dat zei wezen, moar 't is vot nait oet, moar dat is nou dat en doar hest ja vast nait zoo veul op tegen.

Aleer joaren, in veul vrouger tieden het d'r liierzoo bie ons in 't land 'n Fransoos zoo aalderieselkst op zien poot speult, ik leuf dat 't 'n keunink was, moar dat bin 'k vergeten. Hai haitte Nepoleon, dat wait ik secuur. Nou en-ne — zoo heb ik mie te minsen vertellen loaten — dou konden se de mensken hoast nait langer oet 'n kander, dat luip moar deur 'n kander hên, Fransozen en ons luu en dou prakkezaierden ze den oet, dat ons luu altemoal 'n noam hebben mossen. Kiek want dèn konden zai ze best