Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oet 'n kander, want dei aandern haitten van zulf altemoal Fransozen. Moar dat is nou dat. Elk mog zulf zeggen, hou of he haiten wol. Ain man was d'r en dei har zoo slim last van lange vingers, most begriepen en zoodounde har he kool stolen. As he nou bie 't pad luip, den ruipen kwoajongs altied van: «kool, kool, kool". Dei man zee: „Ik wil Kool haiten eurt, Kloas Kool, den is d'r gainain, dei ze zoo voak dag zeggen as mie".

'n Aander kerel woonde in 'n lutje steeke, hail öld was 't en onneuzel, mit stutten onder balken en dakgeuten en zoo, nou dat steeke was hom eerst al tweimoal omvallen. En dou 't veur darde moal omvol, zee he: „nou zei ik 't nog weer opzetten, moar den zei 't „Valom" haiten en ik d'r bie en den blift het stoan eurt, past moar ais op, secuür ook"; nou dei man har 't goud begrepen, want het stait nog, aan overkaant van 't daip, as ie van 'n Daam noar Delziel loopen en den schaif tegenover 't Oetwierder moar.

• Nou en mien Yoaders Grootvoader, dei kon zoo stormachtig mooi vertellen, ze zeeden dat he den ook wel voak mit spek schoot en den ruipen de luu al: „Geert, Geert, dat is weer 'n meroakel, jong", moar ze lachten man, totdat ze hailendal achter de poest wassen, moar dat is nou dat. Woarheid vertelde liai van zulf ook wel, van aalles deur 'n kander. Moar dei zee den ook ais dat, in dei tied van Nepoleon den, besteld was, dat ze altemoal iellumenaieren mossen omdat Nepoleon joarig was, nou en 't was te begriepen, dat ze dei kerel 't licht in oogen hoast nait gunt wassen en den ook nog keersen veur hom aansteken, was meer as slim".

„Oh, doa kann ick ooch von erzahlen. Was mien Kroszvoater oder Urkroszvoater kewesen is, war Anno dazumoal Kerberskehilfe in Kroningen, un der Kerber war ooch 'n broaver Hollander un muszte ooch illuminieren un der

Sluiten