is toegevoegd aan uw favorieten.

Olle vrunden in Grönnegerland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Nou 't is mooi weer, den zei 'k die nou eerst van mien bloumkes vertellen, want kenst nooit leuven, hou wies dat 'k doar mit bin.

Kiek, hier op dit randje modder stoef aan mien gevel heb 'k 't altemoal net zoo vol poot as 't ken.

Dit binnen wonderbloaden, dat is zoo goud veur zinkens en "

„Was sinkens is, is doch nich etwoa das Kliederreiszen, un das hast du doch nich, mein scheenes, krobes, hm, hm, wollt sagen, mein feines Trinerl ?"

„Zinkens, of 'k dei heb, nee, mien laive, moar dei ken 'n mensk doch makkelk kriegen, doe ook net zoo goud. Moar aan disse tied tou bin 'k mien aigen Dokter aaltied west. As 'k wat ongemakkelk in 't lief bin, den neem 'k wat expelder in of wat Hoarlemmer eulie, dat moakt joe zoo gluiend hait van binnen en aalle zaikten drieven d'r veur oaf. En as 'k den bie gevaal loater ais zinkens krieg, den zei 'k mie goud inrössen mit mien wonderbloaden, den zei dat ook wel weer beteren. Veur kopzeerte wait 'k ook wel road; as 'k dat ais 'n moal heb, den dou 'k 'n dikke wollen douk om kop, hail stief en 'n wollen- muts d'r overhên en den bin 'k mit 'n poar uur weer kloar".

„Nu von den Blumen, Trinerl, von den Blumen".

„Joa, hai stil moar, moar eerst zelst mie oaf blieven, heur, zoo wil 'k nait langer. Kiek, hier stoan 'n boske noakende wiefkes, 'n krolgeellelie, 'n bloumke-veur-blad, 'n Poaskebloum, 'n vejooltje, 'n tulitoan en 'n oafrikoan en 'n goldjebloum en ailoof tegen muur op. Moar nou is 't ook net zoo vol as 't moar immer ken, moar hou mooi dat 't liekt Karl, dat kenst zulf zain.

Nou en veur mien baide vensters heb 'k moanrooske, 'n foksioa, 'n groanium, 'n muskes, 'n hiepeteek en 'n koning van de bergoniums. Doomnie zee lest tegen mie: „nee Trientje" zee he „dat is een primula obconica", moar