Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Jurrien Nirtje.

„^Vat heb wie nou van oavend al wat oafproat mit ons baident. Gommes doagen en gain ende".

„Nou dat is verachtig ook niks gain wonder, wie hebben 'n kander ook in gain zeuven joar sproken".

„Dat is van zulf. Spietelk treft het aans, dat dien vrau en t lutje wichtje nou net 'n dag of wat vot binnen".

„Joa, dat is zoo, moar as wie d'r nou wat van waiten harren, dat doe komen zolst, den was dat ook noü nait net zoo west, moar doe hest ja nait schreven of niks".

„Nee, t leek mie aaltied zoo mooi tou, om joe stil over t mat te vaallen, en dat is nou den ook ja gebeurd. En zoo as ik zee, ik blief nou moar ain nacht, moar ik koom gauw wel is weer".

„Dat is fiks, den kenst ook zain hou 'n nuuvere vrau ik d r oethoalt heb. En ons lutje wichtje is net as heur Moeke, zoo nuuver".

„Dat wil 'k wel leuven, moar ik heb al 'n moal of wat om mie tou keken op grond. Woar is mien trouwe Wodan bleven, dei ik die veur zeuven joar, dou ik votgong noar Oost, geven heb?"

„Och Eltjo, dei is mie zoo vreeseik noa oafgoan, moar 't laive daier was schoon op, en nou is he dood".

„Dood ? och heerenk dat muit mie".

„Mie nog veul meer jong, moar 't kon nait langer, hai was blind, tetoal blind en aalgedurig luip he zien gouie trouwe kop open, aan 'n spieker of 'n dit of 'n dat.

Ik heb hom veur die dag zegt eur".

Sluiten