is toegevoegd aan uw favorieten.

Olle vrunden in Grönnegerland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

,Tou wicht, woar best dat den verloren ? den goa wie op slag aan 't zuiken. Op akker?-'

Martje kijkt niet op en zegt ook niets.

Harm kan 't niet meer uithouden, hij stuift op en zegt: „'n Beroerd wicht bist doe, 'n hail tiènstuuvertje verloren, doar ken wie nou moar weer vergees veur knooien. V\ oar-

zoo den doch ?"

Martje doet alsof ze huilt en slaat een punt van haar

voorschoot voor de oogen, maar ze zegt niets.

„Joa, liepen nou ook nog, dat zei ons wel wat helpen, moar as 't nou gain antwoord gefst wicht, moakst mie nog gek".

Martje kijkt lacheni op en zegt: „Ziezoo, nou kenst den ais zain, hou mooi dat 't is, om gain antwoord te kriegen, ik heb net zoo min geld verloren as doe".

Harm slaakt een diepen zucht van verlichting en begint nu ook te lachen. Hij zegt: „Joa da's doe 'n rakkert wast,

heb 'k aaltied wel waiten".

„Heur ais even Harm" is 't antwoord, „doe bist aaltied vot en aander vrauluu hauen den in lut-jongs om, moar wie hebben gain kinder en ik bin aaltied allennig en den kenst doch wel begriept-n, dat ik 's oavends geern ais 'n woordje zeggen wil, dunkt mie .

„Nou kom, zóó slim is 't den doch ook nog nait mit die, doe proatst ja haile doagen mit eenden en hounder om

Martje antwoordt: „Joawel, net of doe ook nait meer waist, dat eenden hoast allennig veurmiddags leggen. Moar ik bin nog aaltied bliede, da 'k heur dat zoo leerd heb, dat ze bie mie in koamer komen, as ze legt hebben; zai goan den net zoo nuuver veur kast stoan te wachten tot da k heur 'n handje vol boonen geef. En den joag 'k heur van zulf tou deur oet in daip, en den begripst toch wis wel, dat 't mit mien proaten ook weer oet is en aan die heb ik zuuver niks langer".