is toegevoegd aan uw favorieten.

Olle vrunden in Grönnegerland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Dat komt wicht, dat ik tegenswoordig zoo'n bult te prakkezaieren heb".

„Woarover den? Aaltied over hieptaik ?"

„Joa" is 't antwoord, „ook al, moar ook over koamer".

„Zoo! ook over koamer? Omdat d'r nog gain huurders opzetten komen ?

Nou moar, zei 'k die ais wat zeggen ? Wie willen koamer nait insen verhuren", zegt Martje.

„Mien gommes wicht! Bist gek? Wat wolt doe den? Den har wie ja 'n gulden in week minder".

„Nou, doe zitst doch aaltied zoo daip in gedachten, doe most moar net as Doomnie, 'n studaierkoamer hebben, den hest ook gain last -an mie".

„Hai Martje, doe hest 't mal-vel om leuf 'k; nou ik zei die den wel zeggen, wat mie in kop ommmoalt. Ik har wel zin aan timmeren".

Martje slaat de handen in elkaar en roept uit: „Bist nou hailendai gek Harm ? Min git en gain ende, wat scheelt die ? Wie duren ons hoast nait zat eten om hieptaik en den zei wie timmeren ? Nou eur! d'r lopt van die ook net zoo wis ain om 't hoes tou; dat hest nou al van aal dien prakkezaieren".

„Hol op wicht, ik zei die 't beter zeggen: Ik wol in dei koamer 'n boetendeur en den 'n vrije ingang moaken loaten, want dat ólle wief is nou dood en doarorn zê 'k doar niks gain kwoad van zeggen, moar 'n bedruifden hekel har 'k d'r aan, as ik in schuur aan 't arbaiden was, da 'k aaltied dat öl-wief om handen har. Kiek en dat was dèn over en dat liekt mie biester mooi tou, dat wil 'k die wel zeggen".

Martje zegt: „Nou dat ól-mensk was best, doar valt niks op te zeggen, en 't spiet mie nog doagelieks, dat ze dood is, moar as d'r ais minne luu in kwammen en den 'n hoes vol kinder meschain, as wie te minsten gain ain-