is toegevoegd aan uw favorieten.

Olle vrunden in Grönnegerland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Martje zegt: „Klont har 'k docht, 'k heb d'r al meel en stroop veur hoalt. Woar bist doe mörn?"

„Veunniddags bie hoes en 's noamiddags liail bie Bezuun en 's oavends wi'k even noa Doomnie om dat timmeren, 'k Wil ook vroagen, of wie den ook hooger in lasten komen om dei boetendeur. Want kiek, meschain rekent Ontvanger ons dei deur wel tou veur wellust. Moar ik bin muide,

ik zeg niks meer".

„Nee" zegt Martje, „om vair uur is 't ook al weer dag veur ons. Wat liekt mie dat mooi tou bie de groote luu, sloapen aan acht uur tou en nooit op akker. Hai-ai-ai! ' Met die verzuchting gaat ook zij slapen.

Den volgenden morgen zegt Harm: „Ik kon hoast nait sloapen van aal dei moezenusten dei 'k in kop heb' .

„Nou" zegt Martje, „begunst vot al weer mit dien moezenusten in kop? Hou komst d'r bie, ik zee vot moar laiver van eendekörven1 .

„Hol die stil wicht".

„ Joa! dat bin 'k wel wend, da's 's mörns dien eerste en 's oavends dien leste, bist nou al weer vranterg? '

Harm gaat na het koffiedrinken in zijn tuin aan 't werk. Martje schijnt den boel een beetje op te redderen en om zeven uur komt de naaister.

„Mörn vrau Pestuur, hou gait 't er heer ?' „Dag Kunnechien! goud heur, mit joe ook ? Moar goat zitten, hierzoo bie 't glaas moar; hai 'k bin zuuver bliede, da 'k nou is 'n mensk heb, om 'n beetje mit te proaten, want 't ól-mensk is dood, en dei was zoo doof, dei zee hoast nooit wat weerom en Harm is aaltied zoo in gedachten en hounder en eenden binnen best, moar kiek, dei geven

joe gain antwoord".

„Joa vrau Pestuur, ik mag ook wel geern ais 'n woordje zeggen, moar proaten oet aander hoezen, dat ken nait veur mie, omdat ik overaal koom, moar wat mout k naaien ?