Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

goa wie noar eendekörven".' Mevrouw blijft zoolang praten inet de vrouwen, Martje zoekt inmiddels een stapel naaiwerk voor Kunnechien en legt alles op den grond. Even later komt Pestuur met 't kindje terug, zet haar op den grond en ze vraagt: „Nog wee heen ?"

„Nou" zegt de man „joa den nog moar 'n moal" en hij lacht „want 't is mie zoo mooi tou, dats doe zoo geern bie Pestuur wezen raagst, mien wichtje '.

Even daarna is ze voldaan en Pestuur vraagt: „Mevrau, wat dunkt joe doarvan, ik wol ons dikke pereboom hier achter schuur wel hoast omkappen tegen harst .

Vóór Mevrouw kan antwoorden, valt Martje in : „Doe smoegert! En doar hest mie nog nooit wat van verteld

„Nou" is 't antwoord, „ik huif die aalles vot nait aan neus hangen, doch vast? Ik wol eerst vroagen, wat Mevrau d'r \an zee".

„Ja Pestuur" zegt Mevrouw, „mij dunkt haast dat ik je dat airaden zou, 't is zoo'n prachtige gruote boom, wel draagt hij niet veel en 't zijn ook geen lekkere peren, maar je hebt van den boom zelf toch veel genot".

„Hou dat zoo Mevrau?"

„Nu wat is het een genot, als het overal zoo warm is als nu, dat je daar een beschaduwd plekje hebt. Je kunt er eens zitten en je vrouw wascht er en werkt er en in de brandende zon was toch vervelend voor haar".

„Nou Mevrau, dat 't mooi liekt achter 't hoes doar heb ie geliek aan, moar zitten dat ken wie overdag toch nooit wachten en 's uavends is 't overaal luchtig er Martje heur wasken en zoo, nou och mie dunkt, dat ken net zoo goud in zun as in schaar. En kiek, of heur vel nou geel of wit is om kop, doar mag ik heur ook gelieke geern om lieden".

Mevrouw lacht en zegt: „Maar waarom wil je in eens dien boom weghebben ?"

Sluiten