is toegevoegd aan uw favorieten.

Olle vrunden in Grönnegerland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

moar doarom wil men doch wel ais 'n woordje zeggen. Och wat het ölle Jannoa-niuike 't gauw oaflegt, nè?"

„Joa", zegt Martje, „dat is bedruifd; wat zol heur scheelt hebben ?"

„Nou", is 't antwoord, „mensken zeeden, dat Dokter zegt har, dat zeenen heur in 't hart sloagen wassen".

„Och fai, och fai", zegt Martje, „joa jong, as 'n mensk zeenen krigt, ze maggen proaten wat ze willen, moar dèn is d'r niks meer aan te doun eurt! En dokters Mevrau het weer 'n wichtje en 't is a'moal best en den mout men van geluk spreken, moar 't muit mie bot om dei beste man. Bie bakkers zeeden ze, dat Dokter zegt har, dat 't hom goud was, dat dei baide ölsten wichter wassen, moar dat hai nou, veur darde inoal, stommegroag 'n jongtje hebben wol. Och nou en dat is wèl te begriepen, want dat is ook al net as mit eten en drinken, men het den laist ais weer 'n aander smoak".

-Joa, da's van zulf" zegt Kunnechien. „Heb ie ook wel ais wat, heurt van dei neie kommies? Ik leuf nooit, dat dei goud mit 'n kander kennen; ik bin d'r west te naaien, moar het liekt mie nait best tou, en-ne schulden dik, man! Moar kiek, ik vertel 't allennig aan joe, vrau Pestuur".

„Zeker, da's van zulf", zegt Martje.

„Koom ie ook nait bie Bezuun? Hou zol dei neie maid 't doar voldoun ?"

„Min, ken 'k joe zeggen. Zai loert op 'n gelegenhaid om kwezzie te moaken en den lopt ze vot. Nou 't is ook nait aalles veur boden, om doar te wezen, ik heb 't ook aanroaden. Moar woarom was ie 'n Zundag nait in kerk vrau Pestuur ?"

Martje antwoordt: „Och hai 'k bin nog net zoo heilig, as 'k doar om denk. Ik was kloar, ken 'k joe zeggen, op schounen noa en dou 'k dei aantrekken wol, kon 'k moar