is toegevoegd aan uw favorieten.

Olle vrunden in Grönnegerland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ain vinden. Ain lag onder op toafel net as nou, en aander op grond ook net as nou, en dou ik dei van toafel aan har, was dei aander nargens te vinden. En Barin zee moar aal: „woar hest hom loaten, doe sleepst ook net mit 't goud as 'n jouge hond" en dou wuir 'k op 't leste gek in hakken d'r tegen. Wie konnen hora nait vinden, en klok luudde al en dou zee Harm: „goa den op klompen hén", moar dat verdraaide 'k, ik zee: „den nog laiver op hoosvörrels", moar dat kon ook nait. Nou en dou kon 'k mie weer oetklaiden, zuuver stoapelgek was 'k. Dou schoot mie in ins in 't zin, dat Harm Zoaterdag boonen puult har en doppen op grond noast zuk deel smeten har. Ik zee tegen hom: „doe hest mien schoun mit boondoppen wegsmeten". „Loop rond wicht" zee he, „wost mie nou ook nog schuld geven ?" Nou en dou heb wie haüe dag niks tegen 'n kander zegt, en Moandagmörn gooide hai körf mit boondoppen leeg in 't zwienhok en doar zat schoun in".

„Gommes doagen ! en wat zee joen man dou wel?"

„0, niks van zulf, as zai ongeliek had hebben, den binnen raanluu aaltied dood ketoen, moar as 't mien schuld nou ais west har, den har d'r aans wat waaid".

„Vrau Pestuur, heb ie doar ook al van heurt?" vraagt nu Kunnechien. „Emmechien dei zee, dat Jantje har zegt, dat Lubke har heur verteld, dat op 't Kenoal zeeden ze, dat törf bie 't winter zoo duur worden zol".

„Och hai nee" is 't antwoord, „nou da's bedruifd, want kleumen as 't 'n bakstain dik vrust, dat is bie mie al t minste, dat er is op wereld".

„Nou joa, vrau Pestuur, moar zóó slim is 't nou vot ook nog nait. Mien laive, ie sloagen d'r nou vot ook moar in, as mal-Jan mank hounder".

Martje zegt: „Ik mag aaltied geern hebben, dat 't 'n beetje touvalt, moar ik moüt overèn, want wie willen ook 'n kop vol koffie hebben".