Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Joa" /.egt Kunnechien .en ik mout 'n steekje harder naaien, want proaten en naaien, twei dingen tougeliek, dat ken gain tnensk ".

Martje begint heen en weer te loopen en opeens ziet Kunnechien haar verdwijnen met een vreemden man, dien ze haar te vergeefs had liooren noodigen, binnen te komen. Een poosje later komt Martje terug en geeft eerst alleen deze explicatie : „'n huursman veur koainer".

Ze gaan koffiedrinken en Martje begint opnieuw, nadat ze zich blijkbaar even bedacht heeft: ,.Joa, Kunnechien, ik wil joe 't ook ainliek wel zeggen, moar ie mouten d'r van zulf aan gain mensk wat van vertellen eurt!

,Nee" verzekert Kunnechien, „och heereuk nee, proaten oet aander hoezen vrau Pestuur, dat begriep ie toch wel. dat ken veur mie hailendal nait".

„Nou den zê 'k joe 't moar zeggen. Wie wollen wel hoast timmeren".

Ze wacht even om 't effect van hare woorden te zien. Kunnechien laat het naaiwerk zakken, slaat de handen ineen en roept uit: „Timmeren! Wat ie zeeden vrau Pestuur, timmeren! Nou ik zeg aaltied: „Pestuur en zien vrau dat binnen zukke knappe oppassende mensken, dat zei ie zain, dei komen veuroet in wereld" en nou ....

Martje valt haar in de rede: „Hai foi. mien laive, ie huiven hai 1 zoo'n meroakel vot nait moaken, ie stellen joe ja net aan of wie in ins moar 'n pastri; bauwen willen. Aliennig moar 'n boetendeur in ander koamer, den hê'wie niks mit ons huursluu te doun zoo te reken, en-ne nou mout 'k joe den ook aalles moar zeggen: nou gait Harm t'oa/end noar Doomnies volk, want hai wil ais zain of Doomnie ons 't geld ook veurschaiten wil, oet spoarbank of zoo, dat zei hail wel terecht komen, want het mout van zulf ook zoo gauw goan as 't ken, as t wezen zei' .

Kunnechien heeft met open mond het nieuws opgevangen

Sluiten