is toegevoegd aan uw favorieten.

Omstikken en sydstikken

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De Emmausgongers.

Oan 'e ein fen 'e ald haeifeart dy't fen 'e lytse Gribus nei de Gruns rint, stie yn myn bernejierren - en stiet licht yet »,»»* doar 't net bifêstigje, om't, ik ha der yn lang net west, - m foech boerespiltsje, det yen troch de bank utts,ut waerd me. de ft emde namme fen „Emmans". It hie net folie oans,en sa fen buten, t wier êlnhks ek nét mear as in greate koumeltseriie. 't Bishe ut m dubeld hös mei in óftek, en dêr in lichte heaberch, mei ,n buthus der yn,

efter Sa fen 't iene as fen't oare forsakken derby de murren al fnjhwet,

en de bynten en sti.en hiene tige to lijen hawn fen 'e houtlus. Mar

it wier der dóchs jimmer himmel en skjin om hus enh^r'eng3 dy't der syn foetten sette, scoe by himsels s.zze det it .n utsloerd

boeltsje w.er.^ ^ {en praet) wenne der op det spiltsje in alde

widdou mei hjar twa greate soannen Germen en Sjoerd, dy t de boerkerije for hjar mem birêddene. 't Wieme in pear ald-e.nten fen twisken 'e tritich en fjirtich jier, dy't gjin byt frouljuesflesk oan hjar hiene en in omstik brea folie blierder oanlaken as in flink jongfaem. Hja koene tige arbeidzje, en bodden fen moarns ier ont mar dêr wier 't ek sahwet mei bisjoen. Forstan en oard.el der net folie by. Germen en Sjoerd wieme twjiljen, mar hja hiene sa like ien minske-forstan togearre parte moatten. As de ald frou net fiks by de pinken west en alles bistjürd hie, wier der licht net folie fen 't spil tolanne komd. Mem moast de beide „jonges' mei tomme en finger bitsjutte hwet der to dwaen wier, oars pielden se mar hwet om, en hellen mei de lofterhan wer oeral, hwet de rjuchter to