is toegevoegd aan uw favorieten.

Omstikken en sydstikken

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hja hy moat mar hwet féle kinne. Krekt scoe se it lytse stan-lampke oanstekke om hjar üt to klaeijen, dot de finsters sa mar yr, .enen n sé fen ljacht trochlieten. Hja waerd heislike kjel, hwent 't k^em h) opslach wer yn 't sin hwer't hja hjar feint op ferge hie Och hearken! as er him mar net yn gefaer bijown hie! Hwet die hjadnü*doerdwealsk to wêzen? Hjar mem hie 't hjar wol sein: de earen scoene hjar yette wol ris bikóge wirde! O fij! hja mocht der net om tmke, TJ, Hoaise ris hwe. oerkomd wier, e„ del» hjar Det bigoan hjar sa oan to gean, hja sknemde der om. Om t it hjar yn 'e hüs to binaud waerd, gyng se butendoar op't stap stean. Goede poant noch ta! dêr kaem Hoatse ommers wer oanroeijen.

De aeksfeint sprong oan 'e wal. Bliid ütlitten roan Jeltsje op h.m ta- hja sloech him hjar reade earmen om 'e hals en joech h.m n alderwetsken-ien. „Hwet bistou in kearel!" sei se. Dou scitte .n allinne ha, hear! As't dy goed is den jowe wy fj.rtsjen dagen

Alderhiljen de geboadens oan." .

_ Det seit bést," andere Hoatse, „mar helje my nou mei saun

hasten iên fen jimme krükfollen boerejonges üt 'e kelder!"

„Wolst it nou al bidrinke?" röp jeltsje forheard

- Nou nou, stil mar," troaide de feint, „It is for us alde

sloech 'óp 'e moanne fensels, mar Jeltsje tocht fen op Hoatse syn

skipper, om't, hja wist wol det er dêr graech goefrjeon me. bl.uwe

woe Hja gyng yn 'e kelder en yn in wip wier se werom mei in kruk,

dy joech hja him oer en hy sette him efter yn 'e sloep del Do yette

in patsje-mennich en Jeltsje socht hjar béd op, wyls't Hoatse r.ngen

wer bv de moanne wier. .

Dy siel hie al dy tiid gljeon la de milhüsfmsters ymjoo. en

Herders neat mirken. „II waerd tild delsl kaemste," se. er hym,end,

mpar as tiid! Ik biswykje hast!" . .

" Hjir is de krük» sei Hoatse. „Wolbikomtsje, en ik bitankje jo tiee "by tige." Yn syn blidens forgeat er al det de moanne net witte nfocht ho't de foarke yn 'e stalle siet. Mar dy wier greatskernoch om to mienen det dy moudekrüper him bitanke om syn gemiensumens en sei üt 'e hichte wei: „It foreasket nin tank!» Do kearde er him