Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hy «roe wolris witte, die bliken, eit ik ek yn 'e bladeren wier

mei det plomke.

Mar ik andere kaldwei: „Soa, tinkt jo det. ( ,

ja," sei er. „Hwent, sjugg' jy, der steane altyd sa n Haufen

adfer'tinsies vn en dêr mei 'k den stomme graech yn omsneupe.

It harket' for in kranteskriuwer rare wanlüdich, as der fen syn papierren bern sein wirdt, det de adfertinsjes it rmoaist binne. Mar op 't lést bigoan myn meireisger lykwol ek oer 't oare spil, det yn in krante stiet. Hy seach wer in wei iepen om hwet to witten to kommen. „Nou," frege er, „as jimme sa'n stik opmeitsje moatte, bygelyks

fen in moart ef sa, ho giet det yn syn wirken?"

_ Den moat der fensels earst in moart dien wirde, sei k. tn

ik wier op det stuit sikerwier yn steat, om seis ien to dwaen.

„Nou ja, ganz gewiss, natürlich, natürlichse. de pleachgeast.

"MarJ10 den toder?^ ^ ^ ^ de kinst óf," andere ik, om

der mei "in' mallichheitsje in ein oan to meitsjen. Ik lake d^ s>ker e by. Ho 'k him det fortoane koe, bigryp ik seis net mear. My tmkt, .k

moat oars gjin laitsjen yn 't sin hawn ha. „-ju

Kinst?" wier de fraech, mei in Ünplesierige rek yn t wird. „It

is oars sa'n greate kinst net, wol? En hwet krije jy nou for san

S'ik'l7 l»reariik? bikenne, ik wier biiid, dol it spoar to Ljonwert

stiihoid. ik wier skjin ieech frege; ik hie der suver honger fen

Do't wy ütstapten, frege mólkfeint numer ien yette. „Witte jy

ek eft wv hjir foart Anschluss ha?"

Ik sei hastich: „Jonge ja, it spoar nei de Grm'er kant st.et e, ünsen ré; mar hird rinne, den kin 't yet krekt. Wy binne hwet let oan.

Det wier nou - nuver genöch, sa't elk reisber m.nske dyt hjir vn 't noarden wolris spoare moat, wit - de suvere wierheit net, mar ik tochte : ho gauwer eft ik fen hjarren öf bin, ho ljeaver ; oars wirdt my ** yet frege, hofolle kwartsjes ik wyks wol fortsjmje as der ns in gletje yn 'e moarten is. En den ha 'k siker soarch det wy takomme Tiisdei in dübeldenien yn 'e krante ha, mei mysels yn e earsterolle.

Sluiten