Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Toch raag dit den uitlegger niet ontmoedigen; veeleer moet hij hierdoor worden aangevuurd. „Welk boek van het Nieuwe Testament", zegt Meyer in de voorrede van zijn Kommentaar (5e ed.), „eischt meer inspanning van den exegeet, als dit grootste en rijkste der apostolische geschriften?" Als men zich maar niet verbeeldt, dat men met een philologische analyse van den tekst of zelfs met een theologische bestudeering van den inhoud kan volstaan! Vooral hier moet er sympathie zijn tusschen den geest van den schrijver en den geest vau den uitlegger. Een brief, die handelt over de gerechtigheid Gods in tegenstelling met de eigengerechtigheid van den mensch, kan slechts verstaan worden door hem, die hongert en dorst naar de gerechtigheid Gods.

Wanneer wij een apostolischen brief voor ons hebben, vragen wij als vanzelf naar den schrijver, naar de gemeente die hij in zijnen brief aanspreekt, en de betrekking tusschen schrijver en gemeente. Wij zullen dus moeten handelen over: le den apostel Paulus;

2e de gemeente te Rome;

3e de aanleiding en het doel van den brief.

Bij het laatste punt zullen wij tevens iets zeggen over echtheid en ongeschondenheid, datum en inhoud, over de beteekenis van den brief, en den toestand van den overgeleverden tekst.

HOOFDSTUK I.

De Apostel Paulus.

Zoo het een anderen brief van Paulus gold, zouden wij zijn leven niet opzettelijk behoeven na te gaan. In den brief aan de Romeinen hebben wij echter te veel te doen met wat hij „zijn evangelie" (2: 16; 16:25) noemt om niet een heldere voorstelling van zijn persoon noodig te hebben.

Sluiten