is toegevoegd aan uw favorieten.

Kommentaar op den Brief aan de Romeinen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij zou nog mogen loven, mogen leven voor dien Heer, die hem in genade aannam. Maar konden zijne zonden wel vergeven worden? Jezus' kruis gaf hem op die angstige vraag een jubelend antwoord. En de gerechtigheid, uit genade, om niet, door het geloof, werd zijn deel. Hij nam afscheid van de wet om voortaan in Christus alleen te roemen.

Wat Paulus „zijn evangelie" noemt lag geheel in de hem gegeven openbaring opgesloten. Zijn heil was van den beginne onlosmakelijk met dat der Heidenen verbonden. Deze zijn ervaring werd een helder inzicht. Dat inzicht drong tot getuigen. Dat getuigenis werkte het geloof der Heidenen.

Ananias legde Paulus de handen op in den naam van Jezus, waardoor hij weder ziende werd. De Heilige Geest daalde op hem. Ilij werd gedoopt. En Ananias sprak hem van ziju roeping om apostel der Heidenen te zijn. Dit sloot zich aan aan zijn ervaring en den innerlijken drang van zijn hart; vgl. Gal. 1 : 16.

III. Paulus als apostel.

Paulus is tegelijk Christen en apostel geworden. Hij moet het evangelie verkondigen (1 Kor. 9:16, 17). En (zonder dat wij met deze bewering iedere verdere ontwikkeling bij hem willen buitensluiten) hij weet van den beginne, wat dit evangelie, zijn evangelie, is. Terecht zegt Holsten (Das Evangelium des Paulus, S. XI): „Hij, die zich aan de wereld voorstelt als apostel, geroepen om het evangelie van een nieuw leven te verkondigen, heeft de ontwikkeling van zijn eigen godsdienstig bewustzijn achter zich. Omdat de apostel gelooft, kan hij van anderen geloof eischen en verkrijgen".

Het leven van Paulus, als apostel, kan (voor zoover het ons bekend is) in drie tijdvakken worden verdeeld: a. een tijd van voorbereiding, van ongeveer zeven jaren; b. de drie

1) Vgl. Ram. 0:1—5i Gal. 2:19—21; 2 Kor. 5: U 15; Fil. 3:4—10; 1 Tim. 1: 12—:fi eu Gal. 1:12—16.