is toegevoegd aan uw favorieten.

Kommentaar op den Brief aan de Romeinen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

groote zendingsreizen, die een tijdvak van veertien jaren in beslag nemen; c. de vier of vijf jaren van de gevangenschap te Cesarea en van die te Rome. Daarop volgt misschien nog een tijd van vrijheid, een tweede gevangenschap, en eindelijk de marteldood.

A.

De apostel ging niet zijn eigen weg maar liet zich leiden. Wat lag meer voor de hand, dan dat hij begon met den Joden te Damaskus het evangelie te predikenv Daarop begaf hij zich naar Arabië, waarschijnlijk Auranitis, zuidoostelijk van Damaskus gelegen, waar hij geruimen tijd moet hebben doorgebracht, vgl. Gal. 1 : 16, 17. Het zal ongetwijfeld een periode van afzondering en stille gemeenschap met den Heer geweest zijn. Toch behoeft de prediking van het evangelie in dien tijd niet te worden buitengesloten. Wanneer Paulus in den brief aan de Galatiërs het bewijs levert, dat hij zijn evangelie niet van menschen heeft ontvangen en in dat verband zijn verblijf in Arabië noemt, ligt daaraan misschien stilzwijgend de gedachte ten grondslag, dat hij toen reeds in Arabië hetzelfde evangelie predikte als in lateren tijd. i)

Dan keert de apostel naar Damaskus terug. Dit tweede verblijf schijnt in Hand. 9: '23 onmiddellijk aan het eerste te worden verbonden en daarmede te worden verward, hoewel a; iir^povvro ynépxt 'ikxvxi toch op een langen tusschentijd wijst. De Joden willen hem dooden, maar Paulus ontsnapt in een mand door een venster (2 Kor. 11: 33). De stadhouder van koning Aretas speelt in dit treurspel een rol. Was Syrië echter niet reeds lang een romeinsche provincie P Zeker, maar juist uit den tijd van Caligula en Claudius

1) Ook Weizsüeker (Das apostolische Zeitalter der christliehen Kirche, 2e Aufl., 1892, S. 80) zegt, dat de werkzaamheid van Paulus als apostel der Heidenen zich onmiddellijk aan zijn bekeeriug heeft aaugesloteu (hoewel vlg. hem het verblijf in Arabië niet lang kan geduurd hebben).