is toegevoegd aan uw favorieten.

Kommentaar op den Brief aan de Romeinen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aan sommigen gegeven, aan anderen onthouden wordt ? Neen, antwoordt vs. 12, want als de Heiden verloren gaat, gaat hij niet verloren, omdat hij de wet niet heeft gehad, want het oordeel wordt hem niet aangelegd naar den maatstaf der tien geboden en der mozaïsche voorschriften; en als de Jood zondigt, zal de kennis der wet hem geen vrijstelling van straf aanbrengen, want juist de mozaïsche wet zal de norm zijn, waarnaar al zijne daden zullen beoordeeld worden. Zoo gaat de eene door het gemis der wet niet verloren en wordt de ander door het bezit der wet niet behouden. — De aor. yuxprcv verplaatst ons in het oogenblik, waarop het leven tot een eindresultaat gekomen is, de ure des gerichts. Het woordje kxI (zullen ook zonder wet verloren gaan) wijst op de overeenkomst tusschen den aard der zonde en den aard van het verderf. In de tweede helft van den zin wordt het niet herhaald, want het spreekt van zelf, dat men, waar een wet is, ook naar die wet geoordeeld wordt. Het ontbreken van het art. vóór vi/toe maakt van dit woord een uitdrukking van kategorie, „een leefwijze, die door een wet wordt bestuurd"; in de toepassing: de mozaïsche wet. Ai* vipov, door wet, d. i. door de toepassing van een positieve wet (de mozaïsche wet). Het verschil tusschen de twee werkwoorden xttoxovvtxi en npiö^tovrai beschouwe men niet als toevallig (Meyer). De apostel wil juist door deze tegenstelling de gedachte accentueeren, dat eigenlijk alleen de Joden zijn onderworpen aan een nauwkeurig oordeel en onderzoek volgens al de regelen der wet. De Heidenen zullen alleen verloren gaan krachtens de gevolgen van hun zedelijke ontaarding, zooals de ziel van den zondaar, van den dronkaard of van den ontuchtige verdorven wordt door de doodelijke werking van zijn zonde. De strikte toepassing van het beginsel der onpartijdigheid Gods brengt den apostel dus tot dit vreemde resultaat, dat de Joden, in plaats van door het bezit der wet aan het gericht te ontkomen, de eenigen zijn, die geoordeeld zullen worden (in den eigenlijken zin des woords). Juist het tegendeel van hunne aanmatiging. Met zijn onverbiddelijke logica heeft Paulus niet slechts