is toegevoegd aan uw favorieten.

Kommentaar op den Brief aan de Romeinen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sehiedenis, van den vader der geheele mcnschlieid, van . < ara. Het standpunt van dezen brief is van den beginne universee

(H. 1: de Heidenen; H. 2: de Joden).

Vele uitleggers meenen, dat de apostel wil teruggaan to de bron van de beide stroomen, welke het leven der menscliheid beheerschen: oordeel en dood, rechtvaardiging en leven, tot de machten, welke de daden en het lot der menschen bepalen (Dietzsch). Het praktisch doel zou dan zijn, om me Chrysostomus te spreken: Gelijk de beste doctoren a liun zorgen wijden aan het uitroeien van den wortel der kwaal en aldus tot de eigenlijke bron van het kwaad komen, zoo doet Paulus hier. De lezer zou hier dan vermaand worden, den band, die hem door zijn geboorte aan het hoofd er verloren menschheid verbindt, te verbreken en door het geloof banden met het hoofd der gerechtvaardigde menschheid aan te knoopen. Deze opvatting wordt door velen gedeeld. Wij willen de waarheid, die er in ligt opgesloten, niet miskennen. Toch kan zij niet de hoofdgedachte van het stuk zijn. In vs. 12 valt nl. de nadruk meer op den oorsprong van den dood dan op dien van de zonde; het laatste moet blijkbaar alleen als overgang tot het eeiste dienst doen. Ook in het vervolg wordt telkens weder over den dood gesproken (vs. 15, 16, 17, 18, 21). ou au us zulks gedaan hebben, wanneer hij over den oorsprong zonde bad willen handelen? Over het gevaar der zonde of de noodzakelijkheid van het geloof niet een woord. Om deze reden kan de bedoeling van dit stuk niet zuiver praktisch

zijn (Hofmann, Schott).

Rothe (Neuer Versuch einer Ausl. von Rom. 5: li gaat uit van de onderstelling, dat H. 5: 1 ree ® over heiligmaking gesproken wordt. De verzen 12-21 moeten volgens hem aantoonen, dat, gelijk de menschen gemeenschappelijk zondaren geworden zijn door de zonde van een, zij ook alleen gemeenschappelijk en door de verbin,ing één „heiligen» kunnen worden. Dit stuk handelt dus o er de moreele assimilatie, aan den eenen kant van e e heid, aan den anderen kant van de heiligheid.