is toegevoegd aan uw favorieten.

Kommentaar op den Brief aan de Romeinen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gemaakt van"; door den dood van den man houdt ook do vrouw op te leven als getrouwde vrouw. ') Zoo alleen is de stelling van vs. 1 toepasselijk op de vrouw; vgl. èOxvxruBiiTe van vs. 4. — Men kan „de wet des mans opvatten als de huwelijkswet, lex ad maritum pertinens; meer voor de hand ligt, aan de rechten van den man, als man, te denken.

Maar waarom neemt Paulus hier het voorbeeld van een vrouw die haar man, en niet dat van een man die zijne vrouw verloren heeft? Ongetwijfeld vanwege de toepassing, welke hij er van maken wil. Hij heeft niet slechts het oog op de vrijmaking van het juk der wet, maar ook op de daarop volgende vereeniging niet den opgewekten Christus. Christus kan kwalijk anders voorgesteld worden dan als de man; de geloovige wordt dus de vrouw.

Vs. 3: „Derhalve zal zij bij het leven van den man een overspeelster genoemd worden, wanneer zij een anderen man huwt; maar wanneer de man sterft, is zij vrij van de wet, opdat zij geen overspeelster zou zijn, als zij ,een anderen man huwt.

Paulus ontleent aan dit vers de gevolgtrekking, welke hij behoeft om de wettigheid van een tweede huwelijk in het onderstelde geval te bewijzen. Wat bij het leven van den man een misdaad is, wordt wettig na zijn dood. De wet, waarvan de dood des mans de vrouw vrijmaakt, is natuurlijk „de wet des mans"; het algemeene van de uitdrukking zal wel zijn grond hebben in de toepassing. De wet had tot doel, de vrouw deze vrijheid te waarborgen. Augustinus, Beza, Olshausen e. a. zien in vs. 2, 3 niet de uitlegging, maar de allegorische toepassing van vs. 1. De eerste man zou niet zijn de wet, maar de zonde. Maar le wordt hier niet meer, zooals in het vorige stuk, gesproken over de vrijmaking van de zonde, maar over de vrijmaking van de wet;

1) Zie H. N. vau Teutem ia de Godg. Bijdr. van 1868.