Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

evenmin als een rots, verpletteren; men kan zich wel tegen Hem te pletter loopen. — tlS? vóór o xitrTfucov is uit Rom. 10:11 ingevoegd. In het liebr. staat eigenlijk: wie gelooft zal niet vluchten; de Sept. heeft: zal niet beschaamd worden.

Algemeene beschouwingen over H. 9. *) Sommigen meenen, dat de souvereiniteit Gods de vrijheid van den mensch geheel uitsluit; anderen zoeken beiden met elkander in overeenstemming te brengen; nog anderen stellen ze eenvoudig naast elkander.

1. Sommigen vinden hier geleerd, dat de reden, waarom de een behouden wordt en de ander verloren gaat, eeniglijk en alleen ligt in het raadsbesluit Gods. De supralapsariërs namen zelfs den zondeval in het raadsbesluit op, terwijl de infralapsariërs leerden, dat die val niet als een schakel in het wereldplan geordend, maar alleen voorzien was als gewrocht van den vrijen wil onzer stamouders. Intusschen vergete men niet dat Rom. 9 niet een dogmatisch, maar een historisch probleem omvat.2) Bovendien leeren plaatsen als H. 2:4, 6—10; 6: 12, 13; — 8: 13; 1 Kor. 10: 1—12; Gal. 5:4, Kol. 1:23; Joh. 5:40; Matth. 23: 37; Rom. 10; H. 9 : 30—33 zoo nadrukkelijk mogelijk de verantwoordelijkheid van den mensch. De latitudinarische deterministen trachten de hardheid der praedestinatieleer te verzachten door de zaligheid van allen als eindresultaat der historische ontwikkeling voor te stellen. Maar hoe dit te rijmen, niet slechts met Matth. 12:32; 26:24; Mark. 9:43—48, maar ook met 2 Thess. 1:9; Rom. 8:13? Een pantheïsme, waarbij de persoonlijkheid van den mensch opgelost wordt, brengt ons niet verder.

2. Julius Müller beweert, dat Paulus alleen in het ab-

1) Bij Sanday—Headlam (p. 269—275) vindt men een geschiedenis van da uitlegging van Bom. 9 : 6—29.

2) Daarom kan men de verklaring van een Calvijn b.v. nog wel voor iet» anders houden dan voor „godslastering", „blasphemie", gelijk Weber (a. a. O. S. 2, 31) doet.

Sluiten