is toegevoegd aan uw favorieten.

Kommentaar op den Brief aan de Romeinen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

der volken in het groot aan het licht komen (Nielsen). De lezing vdivTx of ix ttxvtx vindt geen steun in het verband. Bij roli; TcivTXf denke men niet aan de menschelijke individuen (Meyer) of aan de uitverkorenen (Olshausen), maar aan die twee deelen der menschheid, die in dit geheele hoofdstuk tegenover elkander gesteld zijn. Weiss wil alleen aan de christelijke Heidenen (de v/tel; van vs. 30) en de niet-christelijke Joden (de xvtoi van vs. 31) gedacht hebben, maar veel meer voor de hand ligt, aan Heidenen en Joden in het algemeen te denken. !) — Het is niet geoorloofd, uit vs. 32b de zaligheid van alle menschen (de Wette, Farrar e. a.) of een deterministisch systeem af te leiden. Paulus spreekt over de geschiedenis van het koninkrijk Gods in ds mcnschheid, niet over het toekomstig lot der individuen. Het determinisme ziet voorbij, dat volgens den apostel de verharding een verdiende straf is.

Paulus begon met het algemeene oordeel (H. 1—3), hij eindigt met de algemeene ontferming. Hij kan wel niet anders dan met aanbidding en lofzang besluiten.

De lofzang. Vs. 33—36.

Vs. 33: „O diepte van rijkdom èn der wijsheid èn der kennis Gods? Hoe ondoorgrondelijk zijn Zijne oordeelen en onnaspeurlijk Zijne wegen!"

Gelijk een reiziger boven op een berg de afgronden onder zich en een onmetelijken horizont vóór zich ziet, gaat het hier Paulus, staande op de hoogten van den raad Gods. Hij ziet in een afgrond, een (3u.qo; ttMutov. Philippi, Weiss, Luther, Syn. Vert. maken van xkoörou een eerste bepaling van , gecoördineerd aan de twee volgende subst. Men heeft dan aan rijkdom van ontferming (vgl. H. 10: 12; Ef. 2:4) te denken, de herhaling van *«/ b:v. te verklaren

1) Volgens Kühl valt in ys. 32 de nadruk op het begrip „ontferming". Maar zoo komt het herhaalde tovq ttuvtxi; niet tot zijn recht.