Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

4: 10; Kul. 2: 16 veroordeelt Paulus zulks, maar uitsluitend omdat men ze de Heiden-Christenen wilde opleggen, alsof de zaligheid er van afhankelijk was. Op zichzelf behoorde deze gewoonte, Evenals de besnijdenis, volgens hem tot de adiaphora of onverschillige dingen (1 Kor. 7 : 19). Ook te Rome waren een zeker aantal Joden Christenen, die de joodsche feestdagen hielden, al vormden zij er niet de meerderheid. — Txp in enkele HSS. kan door een afschrijver zijn ingevoegd. Kplveiv heeft hier de beteekenis van probare, eligere (zie Weiss); vxpot, vgl. H. 1: 25. Er ligt een zekere ironie in de woorden: gene onderscheidt alle dagen, waarmede natuurlijk het onderscheid ophoudt. Fritzsche en Otto geven aan faépxv irxp' tpispxv den zin, dien de uitdrukking heeft bij de klassieken: alternis diebus, om den anderen dag. Deze meening vindt geen steun in het verband , terwijl ook de geschiedenis geen spoor heeft van deze afwisseling van feestdagen. — 'Ei/ tx vot onderstelt een ernstig onderzoek; ■mpsQopeïiróxi duidt een overtuiging aan, die elke

aarzeling uitsluit.

Vs. 6. In beide gevallen zoekt men (door rust of door arbeid) den Heer te dienen. — De tweede helft van het vers:

wie den dag niet waarneemt kan een invoeging zijn;

ook kan de omissie een vergissing zijn van het oog, tengevolge van het herhaalde Cppoveï.

Men heeft aan de woorden van den apostel een argument ontleend tegen het vieren van den Zondag. Hiertegen moet opgemerkt worden, dat de geloovige, die den Zondag viert, daarmede geenszins ontkent, dat alle dagen even heilig zijn. Evenmin als de rust heiliger is dan het werk, evenmin is de Zondag heiliger dan de andere dagen. Het is alleen een andere soort van heiliging. De noodzakelijkheid van een rustdag vloeit voort uit ons physisch-psychisch bestaan, waarboven de geestelijke mensch niet verneven is.

Vs. 61" wordt ingeleid door xxi en niet door w<txutu;, waaruit blijkt, dat het waarnemen van dagen, waarvan in

Sluiten