is toegevoegd aan uw favorieten.

Kommentaar op den Brief aan de Romeinen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

der gemeente geweest zijn, die zich in den dienst der barmhartigheid stelden (vgl. H. 12:8)? Voor den ouderen datum van ons vers pleit, dat niet het jongere woord hxxivurax wordt gebruikt, maar het oudere iiixovoi. Ook vergete men niet, dat de strenge afscheiding der twee geslachten in het Oosten den dienst van vrouwen bijna onmisbaar maakte. — Kxl vóór ovtrxv kan zeer goed echt zijn. — Kenchreën was de havenstad van Korinthe, naar den kant van het Oosten, aan de Aegeïsche zee. Men heeft het daarom waarschijnlijker geacht, dat Phebe naar Efeze ging dan naar Rome. Schultz brengt hiertegen het volgende in: Er is geen sprake van een Korinthische, die Kenchreën passeert, maar integendeel van een vrouw uit Kenchreën, die door Korinthe komt, en derhalve naar het Westen reist.

Vs. 2. De Heer is de grond van de gemeenschap der geloovigen, in Hem moet men elkander ontvangen. 'A§/«? rüv xyicov kan beteekenen: zooals heiligen moeten ontvangen (Oltramare, Philippi en de meesten) of: zooals heiligen moeten ontvangen worden (Chrysostomus, Grotius, Weiss e. a.) — npwTXTi?, patrone, voorstanderes, beschermster, helpster. Mogelijk was de apostel tijdens zijn verblijf te Kenchreën (Hand. 18 : 18) ziek en werd hij toen door Phebe opgepast. Renan schijnt ons medelijden te willen opwekken voor „die arme vrouw, die een barre winterreis door den archipel ging ondernemen, zonder een anderen steun dan de aanbeveling van Paulus." Hij acht het bovendien natuurlijker, dat Paulus Phebe aan een bekende gemeente (Efeze) dan aan een onbekende (Rome) heeft aanbevolen. Alsof zij met zulk een aanbevelingsbrief niet in elke gemeente welkom was! Dat Rome drie maal zoo ver van Korinthe ligt als Efeze (Farrar), is toch waarlijk niet beslissend.

Groeten van Paulus en van de gemeenten: vs. 3—16.

Op de aanbeveling van Phebe volgen een aantal groeten. Met xvTTxvxoöe ontvangt de geheele gemeente de opdracht, de genoemde personen te groeten, hetgeen niet onmogelijk was, daar de brief in een bijeenkomst der gemeente werd voorgelezen. — D. Schultz, Reuss (Epitres Pauliniennes,