Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Dat za'k wel doen ook! Maak maar gauw voort.... naar je nest! as je vader thuis komp, zwaait er wat hij is zonder werk."

Het meisje schopte haar groote schoenen uit, liet snel de kleerenvracht zakken, kroop de bedsteê in.

„Je mag wel voor een dienst zorge

as je vader zonder is, kunnen we je maar zóó niet te vrete geve !"

„Ik heb toch geen kleere!" snauwde het kind kriegel terug.

Daar lag nu weer voor haar de moeielijkheid zwart en donker. Als Arie nog maar een paar weken werk had gehouden dan had ze iets voor Anne kunnen koopen. Nou was er geen denken aan. 't Zou alles weer van haar zeventien stuivers daags moeten komen, en ging zij uit schoonmaken dan moest het kind wel thuisblijven om het werk te doen !

De laatste straatventer was heen — en de straat en ook het huis met zijn witbekalkte, zwart beteerde gangen, stond weer doodsch. De ellende viel als

Sluiten