is toegevoegd aan je favorieten.

Machteloozen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nagel er weer in — en hij joeg opnieuw zich voort. Het mot, het mot, herhaalde hij in zichzelf, en 't hamernijdigen sloeg die woorden kloppend in zijn hoofd rond, hem opnieuw aandrijvend tot nog grootere inspanning, maar tegelijk hem ook diep-in; wreed vermoeiend. Hij kon niet achterblijven, morgen werd het boekje opgemaakt; hij moest dus zien bij te komen.

De oude, de ploegbaas, keek eens naar hem op, maar zei niets.

De anderen, die nu merkten waar het om ging, verslapten wat, werkten langzamer. Ze mochten Roelf graag lijden, wilden hem niet over den kop jakkeren. Hij was er als jongen bijgekomen — en hij sloofde voor zijn moeder.

Om den ander liet er éen zijn hamer even rusten of traagde wat bij het aanvatten en vervangen — en groflachend vuurden ze hem aan: Hou je taai, rooie, zorg dat je de spannen vol krijgt 1"

En nu leek het hem of zij, die op hun gemak werkten nog meer opschoten — en of hij niet vooruitkwam bij al dat jachten en haasten. Maar, dat was alleen verbeel-

s