is toegevoegd aan uw favorieten.

Machteloozen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

der menschen. 't Bleek hun hier onder de boomen stikkender-zwoel dan langs 't kanaal en bij hun ingespannen loopen voelden ze zwaar het moêmakende, loome van de puffe hitte.

Ze liepen nu drie aan drie, elke groep een eind van elkaar verwijderd, om het aantal niet op te laten vallen, in gestadigen, niet al te zwaren pas. Maar zonder het te willen, gingen ze toch vlugger, joegen de slenterende wandelaars ter zijde.

Het zand stoof in stof voor hun voeten op, wolkte terug, vloog langs hen heen, krieuwelde in keel, in neus en oogen. Maar ze keken daar niet naar, stevigden door, teveel gewoon aan het haastend loopen, wel wetend ook dat hoe langer ze in de laan bleven te meer kans er kwam te worden gezien.

Veel gevaar bestond daar wel niet, want de sjiek en de badgasten, die waren natuurlijk aan tafel; wat langs den weg torde waren gewone Hagenaars en vreemdelingen een-dagje-uit — en daar maakten ze zich niet druk om, al konden die even goed bij de direktie gaan klagen. Maar het ge-