Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den. Maar, ze wist nu al, dat dit niet ging, dat ze in den stal op stuk werkten, en hij wel meê moest. Ze had zoo'n spijt ervan haar jongen hoefsmid te hebben laten worden, zoo'n zwaar vak ! Maar dat hielp nu niet meer — en elk vak waarbij je vooruit moet, is eigenlijk zwaar. Zijn vader was steenhouwer geweest. Ook al niet beter met al dat gruis, wat je binnenkrijgt! Jan, de jongste van haar zuster werkte als letterzetter en die klaagde eveneens. En dat zag er nog wel uit als zoo'n net vak: altijd behoorlijk gekleed, een wit boordje om, en 'n hoed op. Maar met zooveel lui op een zolder, en altijd over die zwarte letters gebogen, bleek ook niet zoo gezond te wezen. In 't begin had ze nog wel gedacht over 't draaien, maar toen ze daarna informeerde, hoorde ze eerst, dat dit met recht op de borst aankwam. Wat hij nu deed, was misschien wel erger, maar wat kon ze er nu-nog aan doen ? Roelf kwam als jongen eerst in den stal, toen aan de hoefsmederij — en zulke dingen gaan vanzelf. Ze had hem 't liefst schoolmeester of zoo iets laten worden, maar hoe kon

Sluiten