is toegevoegd aan uw favorieten.

Machteloozen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

keek telkens op, liep even naar buiten. Zijn gezicht klaarde merkbaar op, toen ze onverwachts binnen kwam.

„Dag Roelf!"

,,Dag Trees!"

„Hoe gaat 'et jongen ?"

„Best hoor."

Ze gaven elkaar een hand en een zoen, een zoen, die door het vertrek klapte, opsloeg tegen het glad-gewreven hout van de vierkante kast, tegen de propere stoelen, en de spiegel met vergulde lijst. De witte gordijntjes beefden in hunne ijle blankheid wel eventjes ervan.

Trees maakte zich dadelijk van Roelf los, vroeg hartelijk :

„En moe, hoe maak' u 'et?"

„O, dank-je kind."

De oude vrouw, met haar zorgtrekken, bleef even staan, keek het meisje in de oogen, zei: „je ziet er goed uit Trees l"

„Ja, zoo gezond als een visch", lachte

ze terug.

Het bracht ineens frischheid en kleur in de kamer. 'tWas of met de komst van Trees een heele blije wereld binnen rolde.