is toegevoegd aan je favorieten.

Machteloozen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niet gewoon zulke boodschappen te doen. Maar hij durfde niet goed voor zijn meisje, en ook zijn moeder keek hem zoo smeekend aan, dat hij schoorvoetend opstond, het karafje en 't geld aannam. Hij kuste tersluiks en onverwachts Trees in de hals, die hiervan even schrok, de handen grijpend naar achteren bracht en zijn hoofd beetpakte, een oogenblikje vasthield.

„Als kinderen spelen zijn ze zoet," klapte de moeder. „Toe Roelf, ga nou gauw !

Hij dribbelde al vlug de deur uit — en met Trees alleen, zei ze:

„Heb je wel opgelet, hoe slecht Roelf

eruit ziet ?"

Trees keek even vreemd-op, dacht: welnee. Ze wrong even de lippen, de oogen, alsof ze over het ernstige ervan napeinsde, zei toen:

„Ja heel faverabel ziet-ie er niet uit. . . wat zou 't weze moeder !"

„Och, niks kind, hij moet alleen wat

hard werke !"

„Zou 't anders heusch niks weze ?"

„Wei-nee. . ."