Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Hij klaagde verleje Woensdag ook al zoo over die pijnen in de rug, en dan weer over duizelingen."

„Och, als de slappe tijd komt, kan hij wat meer zijn gemak nemen, en dan gaat dat wel vanzelf over, zei ze bemoedigend al bang dat ze te ver ging. En nu er ineens zorgzaam-lief, vroeg ze :

„Zeg Trees, zou je mij een plezier willen doen ?"

Trees begreep, door-voelde al half waar het op uit draaide, zei slapjes : „Waarmee moeder ?"

„Kun je 't niet raje ?"

Trees keek vragerig op.

„Nou, blijf dan vanmiddag bij ons thuis. Hij is zoo moê."

Trees voelde zich een beetje onwillig, zei:

„Ik had het er nou nèt op gezet naar Scheveningen te gaan."

„Dat weet ik wel kind, maar laat dat pleziertje loopen om mijn" .... Zie maar, zei ze sleepend, en ze ging naar 't kastje, haalde om den hoek een fleschje naar haar toe „zie maar, ik had wel in huis, maar ik heb hem weggestuurd om het je

Sluiten