is toegevoegd aan uw favorieten.

Machteloozen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

apart te vragen ... doe je het Trees ?"

De oude vrouw keek haar zoo bezorgdklagend aan, zoo bevreesd bang nee te hooren, dat het Trees naar om het hart werd. Ze had er zoo heelemaal op gerekend, naar het strand te gaan, in de duinen te loopen. . .

Ze hoorden nu Roelf aankomen, die al bijna aan de deur kon zijn, en de moeder, vroeg nog eens, gejaagd-angstig : „Toe nou Trees, om mijnetwille ?"

Trees voelde zich beschaamd, half verlegen. Zonder het zelf scherp te beseffen begreep ze ook vaag, dat zij eigenlijk moest toegeven om der wille van Roelf, die haar man werd, en niet omdat de moeder die 't vroeg. De bezorgdheid van de oude vrouw trof haar, en zonder wat te zeggen nam ze het gerimpeld hoofd in haar vleezige, wel wat grove handen, zei fluisterend : ,,'t Is goed moê," — en drukte een kus op haar wangen.

De oude vrouw voelde een traan langs haar doffe oogen branden, een enkele druppel maar, en ze veegde die vlug weg, nog voor Roelf binnen kwam. Ze hoefde zich nu niet ongerust te maken. Trees was