is toegevoegd aan uw favorieten.

Machteloozen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar de moeder keek Trees aan met haar smeekende oogen — en nu van toon veranderende zei ze gulweg:

„Nee Roelf, we gaan maar naar 't Bosch. Mij goed hoor!"

„Na den eten dan," vulde de moeder dadelijk aan.

„Zoo wattegen een uur of zeven," meende Roelf.

„Wel ja, dan kunnen jullie nog naar de tentjes."

„Ajakkes, moeder, hoe kun-je zoo iets zeggen," verontwaardigde Trees, — als we wat te vrijen hebbe, nie waar Roelf, dan doene we het hier 1"

„Dat zou ik ook denke, o, zoo !"

Hij werd vroolijk, uitgelaten, veel blijer nog omdat Trees had ingeschikt dan hij zichzelf wilde bekennen, maakte allerlei malle praatjes. Opeens zei hij: ,,'s jongens, ik moe' niet meer drinken, 'k heb er nog een voor de toonbank genomen ook!"

„Had ik 't niet gedacht," luidruchtigde Trees.

„Nee, je dacht het niet, want dan had-je