is toegevoegd aan uw favorieten.

Machteloozen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Dag Trees!"

En de deur bonsde achter haar toe.

Hij liep in gestrekten pas, de lantaarnlichte, eenzame Javastraat af, alsof hij haast had, en de verloren oogenblikken van vrijen in moest halen, kocht zich het glas bier, wat Trees maar niet hebben wilde, dubbel dorstig van al 't vrijen.

Trees droomde 's nachts van haar Roelf. Dat lange vrijen aan de deur had haar geheel toegankelijk gemaakt en de teleurstellingen doen vergeten. Ze droomde van spoedig met Roelf te trouwen, hem altijd dicht bij haar te hebben en hem veel te troetelen. Ze zag zich in 't kleine huisje al aan 't werk en al zei mevrouw nog zoo, dat trouwen wat vaak armoe-lijden meebrengt, ze voelde er toch niet minder de meug naar.

Den volgenden morgen kwam haar kameraad eens vragen, hoe 't in Scheveningen was geweest. Ze merkte even de tekortkoming, zei toch lustig :

„Och nee, we zijn bij hem thuis gebleven, heerlijk, en nog effe naar ,,'t bosch."