is toegevoegd aan uw favorieten.

Machteloozen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Tegen den avond werden ze door een paar jongens aangeklampt.

Trees wilde eerst niet, maar haar vriendin bleef praten, beet toe — en Trees ging meê.

Ze sjokten naar Seinpost en vandaar nog naar een biertent op 't plein; ze hadden ongesjeneerde straatleut.

Door de boschjes trokken ze naar stad terug.

Trees dacht telkens even aan Roelf, vergat hem weer dadelijk. De jongens, rare snuiters, tapten heel wat schuine moppen en dat maakte haar vreemd-opgewonden en vurig. Ze liet zich nu gereedelijk kussen en met haar knoeien, maar ze kuste den jongen niet terug. Dat telkens terug wijken vuurde hem nog meer aan — en zoo onder het loopen door, haar even tegen een boom duwend, werd hij hoe langer hoe handtastelijker. Hij wreef met zijn geheele lichaam over haar heen. Maar zij wrong zich dan weer los. De vriendin stoeide en gilde verderop, 't Werd een bar gegiegel en — soms dachten ze van elkaar dat er heel wat gebeurde.