is toegevoegd aan uw favorieten.

Machteloozen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Nou, maar 't is zoo!"

„Oei, maak maar geen drukkie . , . . half vijf dan ?"

„Best, half vijf . .

„Half vijf afgesproken!"

Afgesproken" echode het nog eens van de jongens, die hen nariepen.

Ze vluchtten nu gauw de Javastraat in en onder het loopen voelde Trees alweer de angstbeklemming van Roelf hier tegen te komen.

Dicht bij de deur meende ze een zwarte schaduwvlek van een man te zien. Ze wilde eerst terugkeeren, maar durfde niet voor haar vriendin, liep angstend door.

Marie was al aan haar dienst, schelde aan, en eerst aarzel-langzaam, toen weer zenuwgehaast liep Trees op de schaduw aan, elk oogenblik meenend, dat Roelf, die daar natuurlijk alles afspionneerde, dreigend op haar zou toekomen.

Maar vlak bij huis, bleek die schaduw niets te zijn, een afstreeping van een balkonkonsole en van den lantaarnpaal zelf, een schaduw, die zich oploste naarmate zijzelf dichterbij kwam. Nee, 't was niet zóó! En