is toegevoegd aan uw favorieten.

Machteloozen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Toe maak jij ét dan klaar. Toe hè .

Jet stond op, zei niets, nam een citroen.

Deze bereidwilligheid maakte Trees kalm; ze keek ernaar hoe Jet hem doorsneed, de eene helft er van uitperste, en zonder groote haast, bijna onverschillig vroeg :

„Is-ie er nog geweest ?" .. . Zeker wel. ..

„Wie ?"

„Wel Roelf."

„Natuurlijk! . . . Heb je die dan niet gesproke ?"

„Welnee, hoe zou 'k dat ?"

„Je was nog geen tien minuten weg . . . La-we 'es zien, nog voor vijven ! . . .

Trees trok haar lip eens, zei opnieuw : „geen mensch gezien."

Ze slurpte met graagte aan het wrange citroen-water, herhaalde nog eens, met het fronsen der wenkbrauwen, „niet gezien hoor!" vroeg met paaiende stem :

„Hè Jet, pers die andere helft ook nog. Ik stik bijna !"

Ze voelde zich over 't geval van Roelf heen. Dan had-ie mür dadelijk motte komme, dacht ze. Zoo'n stuk sjagrijn !"

Ze sliep s'nachts rustig.