Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eens met Trees afbleef.... maar toch, Roelf en zij-zelf hield van de meid! Die arme Roelf! Hij was haar kind. Ze hield misschien van Trees zoo, omdat ze zoo gezond, zoo uitbulkend gezond was. Een zieke, of sukkelende vrouw kon haar jongen toch ook niet nemen....

't Ging haar alles door 't hoofd, terwijl ze zijn eten van het vuur nam, dat voor hem opschepte.

„Gaat het wat beter, jongen ?" „Mij," zei Roelf, zich groot houdend ... Mij ?. . . ik mankeer niks . . . Zoo lekker als je maar wilt!"

Het moedertje keek hem met haar zorggezicht eens aan, zei: „Toch voorzichtigzijn, jonge ! . . . as' het nou maar niet terugkomt "

Ze zag hoe bleek-geel zijn gezicht taande, bleek-geel tusschen de roode haren.

Hij at met smaak, maakte grapjes. Maar ze merkte wel, dat hij zichzelf geweld deed om maar opgewekt te schijnen. Over zijn bleek gezicht kwam onder 't eten een glanzend vleugje van licht-tintend rood, het vluchtig rood, dat op zijn blanke vel, tus-

Sluiten