is toegevoegd aan uw favorieten.

Machteloozen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

toch zelf dat het niks om 't lijf had . . ."

„Nou ja,". . . zeurde hij terug.

Hij had het woord er nog niet uit, of ze hoorden geklop. De deur ging gelijk open, en dokter van der Laan, een man in 't zwart, met stroeve trekken, zachte oogen stond daar al. Hij legde fluks z'n hooge hoed op een stoel, riep : „Wat is dat... zit je daar nog — en ze hebben gezegd, dat je een bloedspuwing had !"

„Ja, dokter, maar niet errig."

„Wat erg ? Wat weet jij daarvan ? Dadelijk naar bed... je niet bewegen ... stilliggen."

Het moedertje in hare zorgzaamheid had al een stoel bijgeschoven, zei:

„Dokter gaat u toch eve zitte. Wat zijnne we blij dat u dadelijk komt!"

De dokter liet zich op de stoel neerzakken, voelde de pols, informeerde, ondervroeg, maakte gelijkertijd al zijn diagnose, ondervroeg weer :

„Enne . . . veel gehoest den laatsten tijd, en erg vermagerd ?"

„Gehoestwel, maar vermagerd, nee! dat kan ik niet zegge . .. 'k was nooit een van de diksten, wel moê!"