is toegevoegd aan uw favorieten.

Machteloozen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

naar beneden. Toen borst ze ineens weer uit: „Ik hou toch van jou!"

Ze wilde hem kussen. Maar hij hield haar terug.

't Werd hem of de aanvoelingen van wantrouwen, de redeneeringen van zijn moeder die ze nooit uitsprak, maar die hij in haar oogen las, die door het geheele vertrek rondom zijn hoofd zweelden, alsof die aanvoelingen hem ineens bestormend overmeesterden — en hij nu wel moest doorbijten, die vrijerij tusschen hun tweeën moest verbreken, 't Was nu toch zeker! Trees herhaalde: „Ik hou toch van jou!" Maar hij antwoordde kalm, met een droge keel, bijna heesch :

„Ik ben maar een zieke, misschien genees ik nooit meer .. ."

„Och, zeg dat niet."

,,'t Is misschien beter zoo," ontmoedigde hij opnieuw.

Ze wilde weer tegenstribbelen, hem aanhalen, maar hij hield haar terug, kreeg tegelijk een hoestbui.

De moeder kwam angstig aangesukkeld en Trees week onthutst van haar plaats

10