is toegevoegd aan uw favorieten.

Machteloozen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

later haar groote, onhandige letters kreeg, 't Is beter zoo, zei hij zich. Ze houdt toch niet genoeg van me — en een zieke vrijer, wat zal ze daarmee doen ?

Hij verwonderde er zich later over, hoe hij, op dien middag, zijn toestand ineens zoo scherp voor zich had gezien. O, nu wist hij het nog beter! Het was zoo, en niet anders. Een gezonde meid en een zieke jongen, die hooren niet bij elkaar! 't Leek hem zoo gewoon, zoo juist, dat 't geval hem zelfs niet aangreep, 't Zou een heelen tijd toch duren voor hij weer geheel beterde.

IV.

Langzaam ging-ie vooruit, heel langzaam, maar hij bleef zwak. Soms mocht-ie al op 't balkon komen, in den tuin wandelen.

Trees kwam niet meer, liet nog eens een enkele keer naar hem vragen. Zij wist nu ook dat aan geheel genezen geen denken was. 't Liep al over de vier maanden dat hij daar lag.

Roelf wist het zelf ook — en hij vereenzelvigde er zich mêe.