is toegevoegd aan uw favorieten.

Machteloozen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de wagen voor de deur stilschokte, hij voorzichtig eruit gekropen, in 't huisje op de stoel zat, voor het eene raam, wat ze hadden met uitzicht op de straat, nu merkte hij, dat hij voorbarig en teveel opzijn krachten had gerekend, 't Leek of alle vermogen en alle jongheid weer uit hem wegzakten, zoo slap voelde hij zich. Hij kromp als een slak in elkaar, geheel verbijsterd door die onverwachte zwakte. En dat bleef den geheelen dag, den volgenden dag nog. Neen hij kon er niet aan denken om op geldjesdag, zooals hij zich had voorgesteld, naar het kantoor te gaan, met den direkteur te spreken. Zijn gansche beredeneering, waarop hij al een geheel bestaan bouwde, zonk daarmeê weg.

Maar zijn moeder praatte hem opnieuw moed in.

,,'t Hinderde niks, die eene keer kan ik nog wel gaan.. . Zal ik er dan gelijk over spreken," vroeg ze.

Hij zei ja en nee tegelijk, wilde het liever zelf ondernemen, maar was toch te benauwd, te onzeker om lang te kunnen wachten, nu al vertroetelend-sterk ingenomen met zijn nieuwe gedachtenpositie. Hij zei dus :