Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Goed moê, vraag u dan maar!"

Het oude vrouwtje kwam met een ietwat gerekt en gerimpeld gezicht terug. De direkteur was heel vriendelijk geweest, het halve loon weer meegegeven, maar van kondukteur-worden, kon niet veel komen! Die moesten gekeurd worden, vooral goed op de longen zijn. Denk eens m'n jongen, den geheelen dag in wind en weer!"

Ze praatte er nu vlug overheen, vertelde haar slimheid, dat zij 't bij den direkteur had laten voorkomen als een plannetje van haar alleen, want het spreekt: haar jongen wilde 't liefst maar dadelijk weer aan den slag !

Roelf keek wat beteuterd, maar gaf het niet dadelijk op.

Hij ging er een paar dagen later zelf opuit, pluisde elke krant na, sprak met kennissen erover, zocht, keek uit naar alle kanten om iets te vinden, wat niet zoozeer op de borst aankwam.

Een huisknecht, gelijk met hem in 't ziekenhuis verpleegd, wilde hem tafeldienen leeren.

Sluiten