Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

varen man, dat hij maar één woord hoefde te kikken om het weer in orde te brengen Deze ontmoeting sneed smartelijk ontnuchterend op zijn naïeviteit in ; 't deed hem vooral verdriet voor haar.

Hij voelde nu in eens vlijm-helder, dat hij van haar hield, voelde, dat hij voorloopig wel geen lust zou hebben naar een ander meisje om te kijken, wellicht altijd zonder vrouw zou blijven. Iemand met zwakke longen mocht eigenlijk niet trouwen, want ook hij had het toch van zijn vader overgekregen !"

Hij kwam thuis, vertelde aan zijn moeder zijn vermoeden.

,,'t Kan best," zei ze bezorgd. „Trees is een beetje licht van hoofd, 't Zou toch jammer zijn !" Ze vond haar ook, eerlijk gezegd, een lieve meid.

Er doemde nu voor hem op allerlei schrikbeelden van ongetrouwd te blijven,, heel zijn leven — een schrikgedachte, die,, ook al zou hij er zich toe dwingen, makkelijker te zeggen bleef dan te volbrengen. In het ziekenhuis vooral, voelde hij al de behoefte aan teedere aanhankelijkheid, 't

Sluiten