Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

genot van zorgzaamheid om zich te hebben, de behoefte aan een vrouwelijk wezen, dat met hem meeleefde — en zijn goed moedertje, dat zoo haar best deed, bevredigde niet zijn onrustig-geworden natuur. De zucht naar 't vrouwelijke scheen hem onverwachts in zijn leden te zijn geslagen. En daar moest hij nu buiten blijven! Hoe meer hij daarover nadacht, hoe akeliger het hem werd. Waarom, als't zoo moest zijn, was hij dan niet in die ellendige bloedspuging doodgegaan ?

Hij voelde het onberedeneerde, het onmatige van dezen uitval, dwong die gedachten met geweld terug, nu werkelijk blij, maandag uit die muizenissen weg, aan 't werk te kunnen gaan.

V.

Den eersten morgen ging hij niet dadelijk zoo vroeg, kwam eerst bij de tweede schaft, 't Gaf een wijle van groote bereddering indenstal,een handjes-geven naar alle kanten.

„En ben-je nu heelemaal er weer boven op ?"

„Heelemaal!" zwetste hij.

Sluiten